Smolnica (Sm)

Historię tego miejsca należy podzielić na okresy funkcjonowania "starego" i "nowego" posterunku. Za takim podziałem przemawia różnica w odległości od posterunku Nieborowice wynikająca z porównania SRJP z roku 1961 i 1972, wynosząca 0.9km.

Posterunek "stary" (2.3 km od Nieborowic):
Historia tego posterunku jest dość niejasna, jednak niewątpliwie on istniał - jego kilometraż określony był na wysokości budynku administracyjnego Piaskowni "Nieborowice". Mapy z przełomu lat 50 i 60 pokazują, że istniały tu bocznice szlakowe na pola piaskowe (w większości już wyeksploatowane) oraz krótka bocznica do rozdzielni energetycznej.
Jedna z map PMPPW z tego okresu pokazuje też, że istniała tu jednak pewna forma stacji, natomiast w konfrontacji z warunkami terenowymi należy podchodzić do tej informacji z pewną dozą wątpliwości.

Prawdopodobnie w połowie lat 60. do użytku oddano trójstanowiskową parowozownię, do której tor odgałęział się od toru szlakowego w bezpośrednim sąsiedztwie "starego" posterunku. Z czasem została przekształcona w warsztaty naprawcze wagonów, administrowane przez PTKiGK Zabrze.


Posterunek "nowy" (1.4 km od Nieborowic):
W latach 60 oddano do użytku nową czterotorową stację. Do jej zadań należała obsługa zwałowisk urządzonych w wyeksploatowanych wyrobiskach piaskowni "Nieborowice" oraz krzyżowanie pociągów.

Po zachodniej stronie stacji wybudowano parterową nastawnię, wyposażoną w scentralizowane urządzenia nastawcze dla sygnalizatorów i rozjazdów na wschodniej głowicy. Zwrotnice na głowicy zachodniej wyposażono w urządzenia kluczowe. Ze względu na znaczne pochylenie torów stacyjnych, po zachodniej stronie stacji wybudowano również żeberko ochronne, zapobiegające zbiegnięciu taboru na szlak w stronę Leboszowic.
Na stacji istniał również żuraw wodny, do którego wodę czerpano z przepływającego tuż obok Potoku Żernickiego.

Zwałowanie odpadów w nieckach popiaskowych zakończono prawdopodobnie pod koniec lat 60. Od tej pory obowiązki stacji ograniczały się do krzyżowania pociągów i obsługi bocznicy szlakowej warsztatów naprawczych wagonów urządzonych w dawnej parowozowni.

Infrastruktura przechodziła w czasie kilka likwidacji i modernizacji. Nie jest znana dokładna data likwidacji toru nr 7, czyli najbardziej skrajnego z całej czwórki. Z całą pewnością można jednak podać datę rozbiórki toru nr 5, a nastąpiło to 15 lutego 1988. Wcześniej, bo w 1984 roku zlikwidowano semafory kształtowe zastępując je semaforami świetlnymi.
Do końca swojego istnienia na stacji pozostały jedynie tory nr 1 i 3 oraz żeberko ochronne (tor 3a).

W 1988 roku stacja była czynna już tylko na jedną zmianę w godzinach 6:00 - 14:00. Ostateczne zamknięcie posterunku nastąpiło w dniu 14.07.1989r.
Warsztaty wagonowe istniały jeszcze przez kilka lat. Posterunkiem opiekuńczym bocznicy został podg. Nieborowice. W 1998 roku bocznica została zamknięta.

Nastawnia "Sm" przetrwała do dziś. Została przejęta przez pobliską pompownię wody i przebudowana na garaż.

Plan schematyczny

Plan schematyczny 1984r. get_app

Informacje

Lokalizacja: 50.228254, 18.595317
Rok zamknięcia: 1989
Status: zlikwidowany

Linie kolejowe

Goszczyce - Krywałd

Galeria